ماندم از قصه تو قصه من بگوی

ذاب جسمی من اشارات الکنی

منذ عاینت البقاء فی الفنا

ای ایاز از عشق تو گشتم چو موی

بس فسانه عشق تو خواندم به جان

تو مرا که افسانه گشتستم بخوان

خود تو می خوانی نه من ای مقتدی