شیر و گرگ و خرس و هر گور و دده

گر بمیرم گو برو جسم کهن

گفت آخر از چه می ترسی ازین

چون نمی ترسی تو از شیر عرین

گرد بر گرد تو شب گرد آمده

می نه آیدشان ز تو بوی بشر

ز انبهی عشق و وجد اندر جگر