کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 47

زان سگالش شرم هم می داشتند

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 44

    حفره ها کردند و گوهای عمیق

    #
  2. 45

    حفره هاشان بانگ می داد آن زمان

    #
  3. 46

    کنده های خالییم ای کندگان

    #
  4. 47

    زان سگالش شرم هم می داشتند

    انتخاب‌شده
  5. 48

    کنده ها را باز می انباشتند

    #
  6. 49

    بی عدد لا حول در هر سینه ای

    #
  7. 50

    مانده مرغ حرصشان بی چینه ای

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۸۱ - آمدن آن امیر نمام با سرهنگان نیم شب بگشادن آن حجره ایاز و پوستین و چارق دیدن آویخته و گمان بردن کی آن مکرست و روپوش و خانه را حفره کردن بهر گوشه ای کی گمان آمد چاه کنان آوردن و دیوارها را سوراخ کردن و چیزی نایافتن و خجل و نومید شدن چنانک بدگمانان و خیال اندیشان در کار انبیا و اولیا کی می گفتند کی ساحرند و خویشتن ساخته اند و تصدر می جویند بعد از تفحص خجل شوند و سود ندارد» است.