کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

مست و بی خود نفس ما زان حلم بود

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    ورنه هیبت آن مجالش کی دهد

    #
  2. 15

    خونبهای جرم نفس قاتله

    #
  3. 16

    هست بر حلمش دیت بر عاقله

    #
  4. 17

    مست و بی خود نفس ما زان حلم بود

    انتخاب‌شده
  5. 18

    دیو در مستی کلاه از وی ربود

    #
  6. 19

    گرنه ساقی حلم بودی باده ریز

    #
  7. 20

    دیو با آدم کجا کردی ستیز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۸۳ - حواله کردن پادشاه قبول و توبه نمامان و حجره گشایان و سزا دادن ایشان با ایاز کی یعنی این جنایت بر عرض او رفته است» است.