چون جهانی شبهت و اشکال جوست

که وفا را شرم می آید ز من

گر نبودی زحمت نامحرمی

چند حرفی از وفا واگفتمی

حرف می رانیم ما بیرون پوست

گر تو خود را بشکنی مغزی شوی

داستان مغز نغزی بشنوی