کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 90

که آفرینش بر خدایی اش گواست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 87

    گر بپرسی گبر را کین آسمان

    #
  2. 88

    آفریده کیست وین خلق و جهان

    #
  3. 89

    گوید او کین آفریده آن خداست

    #
  4. 90

    که آفرینش بر خدایی اش گواست

    انتخاب‌شده
  5. 91

    کفر و فسق و استم بسیار او

    #
  6. 92

    هست لایق با چنین اقرار او

    #
  7. 93

    هست لایق با چنین اقرار راست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 90 از «بخش ۸۷ - در بیان کسی کی سخنی گوید کی حال او مناسب آن سخن و آن دعوی نباشد چنان که کفره و لن سالتهم من خلق السموات والارض لیقولن الله خدمت بت سنگین کردن و جان و زر فدای او کردن چه مناسب باشد با جانی کی داند کی خالق سموات و ارض و خلایق الهیست سمیعی بصیری حاضری مراقبی مستولی غیوری الی آخره» است.