اول او را خواست جستن در نبرد

بلک هم چون دو تنی یک گشته روح

گوهر ار بردست او بردست و بس

زو ملازم تر به خاتون نیست کس

بهر حرمت داشتش تاخیر کرد

تا بود کان را بیندازد به جا

اندرین مهلت رهاند خویش را