کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 20

که به وقت وجو به هنگام آمده

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 17

    خر ز هر سو مرکب تازی بدید

    #
  2. 18

    با نوا و فربه و خوب و جدید

    #
  3. 19

    زیر پاشان روفته آبی زده

    #
  4. 20

    که به وقت وجو به هنگام آمده

    انتخاب‌شده
  5. 21

    خارش و مالش مر اسپان را بدید

    #
  6. 22

    پوز بالا کرد کای رب مجید

    #
  7. 23

    نه که مخلوق توم گیرم خرم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 20 از «بخش ۹۵ - حکایت دیدن خر هیزم فروش با نوایی اسپان تازی را بر آخر خاص و تمنا بردن آن دولت را در موعظه آنک تمنا نباید بردن الا مغفرت و عنایت و هدایت کی اگر در صد لون رنجی چون لذت مغفرت بود همه شیرین شود باقی هر دولتی کی آن را ناآزموده تمنی می بری با آن رنجی قرینست کی آن را نمی بینی چنانک از هر دامی دانه پیدا بود و فخ پنهان تو درین یک دام مانده ای تمنی می بری کی کاشکی با آن دانه ها رفتمی پنداری کی آن دانه ها بی دامست» است.