کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

دف زند که خر برفت و خر برفت

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    روبه اندر حیله پای خود فشرد

    #
  2. 2

    ریش خر بگرفت و آن خر را ببرد

    #
  3. 3

    مطرب آن خانقه کو تا که تفت

    #
  4. 4

    دف زند که خر برفت و خر برفت

    انتخاب‌شده
  5. 5

    چونک خرگوشی برد شیری به چاه

    #
  6. 6

    چون نیارد روبهی خر تا گیاه

    #
  7. 7

    گوش را بر بند و افسونها مخور

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «بخش ۱۰۶ - غالب شدن حیله روباه بر استعصام و تعفف خر و کشیدن روبه خر را سوی شیر به بیشه» است.