لطف رحمانست صبر و احتساب

تا به نزدیک تو آید آن غوی

تا باندک حمله ای غالب شوی

مکر شیطانست تعجیل و شتاب

دور بود و حمله را دید و گریخت

ضعف تو ظاهر شد و آب تو ریخت

گفت من پنداشتم بر جاست زور