دیدمت در جوع کلب و بی نوا

که چنان هولی اگر بینی مترس

لیک رفت از یاد علم آموزیت

که بدم مستغرق دلسوزیت

می شتابیدم که آیی تا دوا

ورنه با تو گفتمی شرح طلسم

که آن خیالی می نماید نیست جسم