کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 46

نور خوردن را نگفتست اکتفوا

شاعرمولوی

اثربخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

43
چون شراری کو خورد روغن ز شمع
#
44
نور افزاید ز خوردش بهر جمع
#
45
نان خوری را گفت حق لاتسرفوا
#
46
نور خوردن را نگفتست اکتفوا
انتخاب‌شده
47
آن گلوی ابتلا بد وین گلو
#
48
فارغ از اسراف و آمن از غلو
#
49
امر و فرمان بود نه حرص و طمع
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 46 از «بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد» است.