گر نباشد جوع صد رنج دگر

که بر افشاند برو از غیب جود

تاکنونش فضل بی روزی نداشت

گرچه گه گه بر تنش جوعی گماشت

از پی هیضه بر آرد از تو سر

رنج جوع اولی بود خود زان علل

هم به لطف و هم به خفت هم عمل