یار آن تانم بدن کو غالبست

می کشندت سوی کفران و کنشت

گفت ای منصف چو ایشان غالب اند

یار او باشم که باشد زورمند

آن طرف افتم که غالب جاذبست

چون خدا می خواست از من صدق زفت

خواست او چه سود چون پیشش نرفت