حاش لله ترک بانگی بر زند

من نمی آرم ز در بیرون شدن

خاک اکنون بر سر ترک و قنق

که یکی سگ هر دو را بندد عنق

سگ چه باشد شیر نر خون قی کند

ای که خود را شیر یزدان خوانده ای

سالها شد با سگی در مانده ای