در یکی تره چو این عذر ای فضول

کین ز حکم ایزدست ای با خرد

بر سرش کوبی دو سه مشت ای کره

حکم حقست این که اینجا باز نه

می نیاید پیش بقالی قبول

چون بدین عذر اعتمادی می کنی

بر حوالی اژدهایی می تنی