گفت از باغ خدا بنده خدا

می فشاند آن میوه را دزدانه سخت

صاحب باغ آمد و گفت ای دنی

از خدا شرمیت کو چه می کنی

گر خورد خرما که حق کردش عطا

عامیانه چه ملامت می کنی

بخل بر خوان خداوند غنی