کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 11

تو روا داری روا باشد که حق

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

8
عدل آری بر خوری جف القلم
#
9
چون بدزدد دست شد جف القلم
#
10
خورد باده مست شد جف القلم
#
11
تو روا داری روا باشد که حق
انتخاب‌شده
12
هم چو معزول آید از حکم سبق
#
13
که ز دست من برون رفتست کار
#
14
پیش من چندین میا چندین مزار
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 11 از «بخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین» است.