کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 53

وز غلامی هندوی آرد وفا

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

50
کز امانت رست هر تاج و لوا
#
51
پور سلطان گر برو خاین شود
#
52
آن سرش از تن بدان باین شود
#
53
وز غلامی هندوی آرد وفا
انتخاب‌شده
54
دولت او را می زند طال بقا
#
55
چه غلام ار بر دری سگ باوفاست
#
56
در دل سالار او را صد رضاست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 53 از «بخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین» است.