کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 57

زین چو سگ را بوسه بر پوزش دهد

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

54
دولت او را می زند طال بقا
#
55
چه غلام ار بر دری سگ باوفاست
#
56
در دل سالار او را صد رضاست
#
57
زین چو سگ را بوسه بر پوزش دهد
انتخاب‌شده
58
گر بود شیری چه پیروزش کند
#
59
جز مگر دزدی که خدمتها کند
#
60
صدق او بیخ جفا را بر کند
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «بخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین» است.