آن رسول مجتبی وقت نثار

تا نباید کز دهان افتد گهر

هم چنانک گفت آن یار رسول

چون نبی بر خواندی بر ما فصول

خواستی از ما حضور و صد وقار

آنچنان که بر سرت مرغی بود

کز فواتش جان تو لرزان شود