پس ستردن فرض باشد ای سئول

گفت سایل آن درازی تا چه حد

شرط باشد تا نمازم کم بود

گفت چون قدر جوی گردد به طول

گفت جوحی زود ای خوهر ببین

عانه من گشته باشد این چنین

بهر خشنودی حق پیش آر دست