هدیه آورد و بیامد چون الیف

خلق خایف شد ز فتنه عامه ای

خود بیامد کافری با جامه ای

شمع و حلوا با چنان جامه لطیف

پرس پرسان کین موذن کو کجاست

که صلا و بانگ او راحت فزاست

هین چه راحت بود زان آواز زشت