راست شد زین هر دو اسباب جهان

روح بی قالب نداند کار کرد

قالبت بی جان فسرده بود و سرد

قالبت پیدا و آن جانت نهان

خاک را بر سر زنی سر نشکند

آب را بر سر زنی در نشکند

گر تو می خواهی که سر را بشکنی