که سیه کردند از بیرون زر

اندر آن می مایه پنهانی است

آنچنان که اندر عبا سلطانی است

تو بدلق پاره پاره کم نگر

از برای چشم بد مردود شد

وز برون آن لعل دودآلود شد

گنج و گوهر کی میان خانه هاست