کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 35

باده ای که آن بر سر شاهان جهد

شاعرمولوی

اثربخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

32
در زمان در دیر رهبانان رسید
#
33
زر بداد و باده چون زر خرید
#
34
سنگ داد و در عوض گوهر خرید
#
35
باده ای که آن بر سر شاهان جهد
انتخاب‌شده
36
تاج زر بر تارک ساقی نهد
#
37
فتنه ها و شورها انگیخته
#
38
بندگان و خسروان آمیخته
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 35 از «بخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد» است.