کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 63

هوش تو بی می چنین پژمرده است

شاعرمولوی

اثربخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

60
گفت طالب را چنین باشد عمل
#
61
طالب یزدان و آنگه عیش و نوش
#
62
باده شیطان و آنگه نیم هوش
#
63
هوش تو بی می چنین پژمرده است
انتخاب‌شده
64
هوشها باید بر آن هوش تو بست
#
65
تا چه باشد هوش تو هنگام سکر
#
66
ای چو مرغی گشته صید دام سکر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 63 از «بخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد» است.