لیک جان از دست من او کی برد

کرد ما را پیش مهمانان خجل

شربتی که به ز خون اوست ریخت

این زمان هم چون زنان از ما گریخت

گیر هم چون مرغ بالا بر پرد

تیر قهر خویش بر پرش زنم

پر و بال مردریگش بر کنم