باده کاندر خنب می جوشد نهان

ترک کن گلگونه تو گلگونه ای

ای رخ چون زهره ات شمس الضحی

ای گدای رنگ تو گلگونه ها

ز اشتیاق روی تو جوشد چنان

ای همه دریا چه خواهی کرد نم

وی همه هستی چه می جویی عدم