کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 55

یار ناخوش پر و بالش بسته بود

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 52

    از بن طشت آمد او بالای طشت

    #
  2. 53

    در بن طشت از چه بود او دردناک

    #
  3. 54

    شومی آمیزش اجزای خاک

    #
  4. 55

    یار ناخوش پر و بالش بسته بود

    انتخاب‌شده
  5. 56

    ورنه او در اصل بس برجسته بود

    #
  6. 57

    چون عتاب اهبطوا انگیختند

    #
  7. 58

    هم چو هاروتش نگون آویختند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 55 از «بخش ۱۵۳ - تفسیر این آیت که و ان الدار الاخره لهی الحیوان لوکانوا یعلمون کی در و دیوار و عرصه آن عالم و آب و کوزه و میوه و درخت همه زنده اند و سخن گوی و سخن شنو و جهت آن فرمود مصطفی علیه السلام کی الدنیا جیفه و طلابها کلاب و اگر آخرت را حیات نبودی آخرت هم جیفه بودی جیفه را برای مردگیش جیفه گویند نه برای بوی زشت و فرخجی» است.