نیست او از علت ابدان علیل

لیک سرخی بر رخی که آن لامعست

بهر آن آمد که جانش قانعست

که طمع لاغر کند زرد و ذلیل

چون ببیند روی زرد بی سقم

خیره گردد عقل جالینوس هم

چون طمع بستی تو در انوار هو