تا خرامد ذوق نو از ما ورا

می فشاند برگ زرد از شاخ دل

تا بروید برگ سبز متصل

می کند بیخ سرور کهنه را

غم کند بیخ کژ پوسیده را

تا نماید بیخ رو پوشیده را

غم ز دل هر چه بریزد یا برد