سعد و نحس اندر دلت مهمان شود

که بود غم بنده اهل یقین

گر ترش رویی نیارد ابر و برق

رز بسوزد از تبسمهای شرق

چون ستاره خانه خانه می رود

آن زمان که او مقیم برج تست

باش هم چون طالعش شیرین و چست