ریش او پر خون ز حلق آن فقیر

دست بسته گبر و هم چون گربه ای

خسته کرده حلق او بی حربه ای

نیم کشتش کرده با دندان اسیر

هم چو تو کز دست نفس بسته دست

هم چو آن صوفی شدی بی خویش و پست

ای شده عاجز ز تلی کیش تو