کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 32

که مرا تو می کشی بی خواب و خور

شاعرمولوی

اثربخش ۱۶۲ - حکایت عیاضی رحمه الله کی هفتاد غزو کرده بود سینه برهنه بر امید شهید شدن چون از آن نومید شد از جهاد اصغر رو به جهاد اکبر آورد و خلوت گزید ناگهان طبل غازیان شنید نفس از اندرون زنجیر می درانید سوی غزا و متهم داشتن او نفس خود را درین رغبت

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

29
که مرا هر روز اینجا می کشی
#
30
جان من چون جان گبران می کشی
#
31
هیچ کس را نیست از حالم خبر
#
32
که مرا تو می کشی بی خواب و خور
انتخاب‌شده
33
در غزا بجهم به یک زخم از بدن
#
34
خلق بیند مردی و ایثار من
#
35
گفتم ای نفسک منافق زیستی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «بخش ۱۶۲ - حکایت عیاضی رحمه الله کی هفتاد غزو کرده بود سینه برهنه بر امید شهید شدن چون از آن نومید شد از جهاد اصغر رو به جهاد اکبر آورد و خلوت گزید ناگهان طبل غازیان شنید نفس از اندرون زنجیر می درانید سوی غزا و متهم داشتن او نفس خود را درین رغبت» است.