چون زند شهوت درین وادی دهل

که نداند او زمین از آسمان

قصد آن مه کرد اندر خیمه او

عقل کو و از خلیفه خوف کو

چیست عقل تو فجل ابن الفجل

صد خلیفه گشته کمتر از مگس

پیش چشم آتشینش آن نفس