سر بیخ هر درختی و خورش

هر چه خوردست این زمین رسوا شود

بر دمد آن از دهان و از لبش

تا پدید آید ضمیر و مذهبش

جملگی پیدا شود آن بر سرش

هر غمی کز وی تو دل آزرده ای

از خمار می بود کان خورده ای