کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 45

پس به خود خواند آن امیر خویش را

شاعرمولوی

اثربخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

42
خوب تر از تو بدو بسپرده ام
#
43
در امانت یافتم او را تمام
#
44
این قضایی بود هم از کرده هام
#
45
پس به خود خواند آن امیر خویش را
انتخاب‌شده
46
کشت در خود خشم قهراندیش را
#
47
کرد با او یک بهانه دل پذیر
#
48
که شدستم زین کنیزک من نفیر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 45 از «بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد» است.