کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 52

او نه درخورد چنین جور و جفاست

شاعرمولوی

اثربخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

49
زان سبب کز غیرت و رشک کنیز
#
50
مادر فرزند دارد صد ازیز
#
51
مادر فرزند را بس حقهاست
#
52
او نه درخورد چنین جور و جفاست
انتخاب‌شده
53
رشک و غیرت می برد خون می خورد
#
54
زین کنیزک سخت تلخی می برد
#
55
چون کسی را داد خواهم این کنیز
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 52 از «بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد» است.