فضل تو گوید دل ما را که رو

تا ابد رست از هش و از حد زدن

خالدین فی فناء سکرهم

من تفانی فی هواکم لم یقم

ای شده در دوغ عشق ما گرو

چون مگس در دوغ ما افتاده ای

تو نه ای مست ای مگس تو باده ای