کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 142

تا بدیدم دست برد آن کرم

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 139

    ز آب حیوان هست هر جان را نوی

    #
  2. 140

    لیک آب آب حیوانی توی

    #
  3. 141

    هر دمی مرگی و حشری دادیم

    #
  4. 142

    تا بدیدم دست برد آن کرم

    انتخاب‌شده
  5. 143

    هم چو خفتن گشت این مردن مرا

    #
  6. 144

    ز اعتماد بعث کردن ای خدا

    #
  7. 145

    هفت دریا هر دم ار گردد سراب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 142 از «بخش ۱۷۸ - مجرم دانستن ایاز خود را درین شفاعت گری و عذر این جرم خواستن و در آن عذرگویی خود را مجرم دانستن و این شکستگی از شناخت و عظمت شاه خیزد کی انا اعلمکم بالله و اخشیکم لله و قال الله تعالی انما یخشی الله من عباده العلما» است.