هم چو بیمار دقی او می گداخت

دست پیمان و نشانی و قماش

پس غلام خرد که اندر خانه بود

گشت بیمار و ضعیف و زار زود

علت او را طبیبی کم شناخت

عقل می گفتی که رنجش از دلست

داروی تن در غم دل باطلست