داروی تن در غم دل باطلست

هم چو بیمار دقی او می گداخت

علت او را طبیبی کم شناخت

عقل می گفتی که رنجش از دلست

آن غلامک دم نزد از حال خویش

کز چه می آید برو در سینه نیش

گفت خاتون را شبی شوهر که تو