آن غلامک دم نزد از حال خویش

علت او را طبیبی کم شناخت

عقل می گفتی که رنجش از دلست

داروی تن در غم دل باطلست

کز چه می آید برو در سینه نیش

گفت خاتون را شبی شوهر که تو

باز پرسش در خلا از حال او