گفت خاتون را شبی شوهر که تو

داروی تن در غم دل باطلست

آن غلامک دم نزد از حال خویش

کز چه می آید برو در سینه نیش

باز پرسش در خلا از حال او

تو به جای مادری او را بود

که غم خود پیش تو پیدا کند