لیلی آن ما و تو مجنون ما

ما ندانستیم ای خوش مشتری

چونک دانستیم تو اولیتری

آتش ما هم درین کانون ما

تا خیال و فکر خوش بر وی زند

فکر شیرین مرد را فربه کند

جانور فربه شود لیک از علف