می ندید آتش کشی را پیش خویش

خواجه گفت این سوخته نمناک بود

می مرد استاره از تریش زود

بس که ظلمت بود و تاریکی ز پیش

این چنین آتش کشی اندر دلش

دیده کافر نبیند از عمش

چون نمی داند دل داننده ای