دم به دم چون تو مراقب می شوی

آزمودی که چنین می بایدش

چون نتانی جست پس خدمت کنش

تا روی از حبس او در گلشنش

داد می بینی و داور ای غوی

ور ببندی چشم خود را ز احتجاب

کار خود را کی گذارد آفتاب