بر وی آن راه از تعب صدتو شود

با غلیظی خر ز یاران ای فقیر

در نشاط آید شود قوت پذیر

هر خری کز کاروان تنها رود

چند سیخ و چند چوب افزون خورد

تا که تنها آن بیابان را برد

مر ترا می گوید آن خر خوش شنو