مر ترا می گوید آن خر خوش شنو

بر وی آن راه از تعب صدتو شود

چند سیخ و چند چوب افزون خورد

تا که تنها آن بیابان را برد

گر نه ای خر هم چنین تنها مرو

آنک تنها خوش رود اندر رصد

با رفیقان بی گمان خوشتر رود